In zomerkleren fietsen in de herfstzon
De keuken stukje voor stukje opknappen
De berg groente en fruit uit de Turkse winkel
Een konijn wat aan komt sprinten om geaaid te worden
De Volkskrant
Een lekker biertje
Een gezellig sms-je uit Berlijn
Een gezellig sms-je uit Voorburg, over Berlijn ;-)
Was die in de zon hing te wapperen
Voorlezen over de broertjes Jussen, en genieten van hun optreden bij P&W
Een nieuwe Pandora-kraal voor mijn armband
25.9.11
Toen wij naar Amsterdam vertrokken....
In de weekendbijlage van de VK stond een leuk artikeltje over de open dagen bij kleine NL bierbrouwers. Kleine brouwerijtjes zijn enorm in opkomst, en er komen reuze lekkere bieren vandaan. De brouwerij die ons het meeste aansprak was De 7 Deugden onder de rook van Amsterdam: een pas gestarte brouwerij, met een maatschappelijke functie. Er werken namelijk mensen voor wie de reguliere arbeidsmarkt een brug te ver is.
Vorig jaar gingen we (vriendin R en ik) naar een wijngaard, jawel ook in Nederland, vorige week dronken we een ferme borrel bij Museum Van Kleef , dus een bierbrouwerij paste perfect in het plaatje.
Zaterdagochtend bakte ik een paprikafrittata, kocht verse pistoletjes bij de bakker, en bij gebrek aan een picknickmand pakte ik bordjes, brood, frittata en servetten in in mijn felgroene plastic wasmand. Gezien de te verwachten biercomsumptie liet ik het flesje wijn maar thuis ;-)
R werd opgehaald op Den Haag CS, een zoektocht door de auto leerde ons dat de TomTom daar toch echt niet lag, maar aangezien R inmiddels aardig met mijn iPhone overweg kan, voldeed googlemaps ook. En Osdorp kan ik gelukkig zonder TomTom ook nog wel vinden.
Osdorp zelf.... wat moet ik ervan zeggen. Rijen en rijen foeilelijke flats, een winkelcentrum waar je nog niet dood gevonden wil worden. In de zon die heerlijk scheen gisteren, was het nog wel wat, maar feitelijk is het een vreselijk oord. Het grappige is wel dat als je er eenmaal doorheen bent, je ook acuut verzeild raakt in de polders onder Amsterdam: boerderijen - redelijk scheefgezakt - slootjes, koeien en paarden, en het ouderwetse dorpsgevoel van vroeger.
We reden langs de brouwerij, genoten nog even van het absurde verschil tussen Osdorp en de polder, en parkeerden de auto aan de rand van een weiland. Heel attent had iemand daar een picknickbank neergezet, en we verorberden de helft van de frittata. Langswandelende mensen zeiden vriendelijk gedag, in de wei tegenover ons graasden paard en pony, even verderop was een kat op muizenjacht. In de verte zag je de vliegtuigen de landing inzetten, we zaten immers nog steeds vlakbij Schiphol.
Bij De 7 Deugden was het ontzettend druk, en heel gezellig. Tijdens de rondleiding leerde Garmt, de eigenaar/brouwmeester ons hoe hij bier maakt, en voor een luttel bedrag waren de bieren ook te proeven. Het verhaal van Garmt is een absolute successtory: hij is begin dit jaar begonnen met brouwen, inmiddels is zijn bier te koop in verschillende winkels in en rond Amsterdam (en zelfs in Den Haag, ow yeah) en biedt hij aan een aantal mensen zinvol werk. Het is ook een aandoenlijk verhaal: de flesjes bier worden nog bijna handmatig gevuld, de etiketten worden er totaal handmatig opgeplakt.
Inmiddels was de zon aardig aan het zakken, en gingen we met 2 flesjes Spring en Tijm richting auto. De meegebrachte vesten waren hard nodig om ons warm te houden tijdens het eten van de tweede helft frittata. We plukten paardenbloembladeren voor mijn konijnen en kropen welgedaan en tevreden in de auto.
De terugweg moest niet via de A4: ik zocht en vond het kanaal wat van Osdorp naar Nieuw Vennep loopt, en langs dat kanaal reden we terug. Aan de horizon ging de zon in alle kleuren die zelfs Histor niet bedenken kan, onder. Boven de landerijen hingen de witte wieven. Het was een magische avond.
Op een goed moment kruiste de weg de A44, en reden we in het donker Den Haag binnen. De konijnen waren dolblij met de paardebloembladeren, en in de koelkast staan 2 biertjes te wachten totdat ze (bij een preischotel - met tijm- uit de oven) opgedronken zullen worden.
Waar waren we?
http://www.de7deugden.nl/#
http://www.museumvankleef.nl/content/likeuren.php
http://www.wijnhoevedecolonjes.nl/
Vorig jaar gingen we (vriendin R en ik) naar een wijngaard, jawel ook in Nederland, vorige week dronken we een ferme borrel bij Museum Van Kleef , dus een bierbrouwerij paste perfect in het plaatje.
Zaterdagochtend bakte ik een paprikafrittata, kocht verse pistoletjes bij de bakker, en bij gebrek aan een picknickmand pakte ik bordjes, brood, frittata en servetten in in mijn felgroene plastic wasmand. Gezien de te verwachten biercomsumptie liet ik het flesje wijn maar thuis ;-)
R werd opgehaald op Den Haag CS, een zoektocht door de auto leerde ons dat de TomTom daar toch echt niet lag, maar aangezien R inmiddels aardig met mijn iPhone overweg kan, voldeed googlemaps ook. En Osdorp kan ik gelukkig zonder TomTom ook nog wel vinden.
Osdorp zelf.... wat moet ik ervan zeggen. Rijen en rijen foeilelijke flats, een winkelcentrum waar je nog niet dood gevonden wil worden. In de zon die heerlijk scheen gisteren, was het nog wel wat, maar feitelijk is het een vreselijk oord. Het grappige is wel dat als je er eenmaal doorheen bent, je ook acuut verzeild raakt in de polders onder Amsterdam: boerderijen - redelijk scheefgezakt - slootjes, koeien en paarden, en het ouderwetse dorpsgevoel van vroeger.
We reden langs de brouwerij, genoten nog even van het absurde verschil tussen Osdorp en de polder, en parkeerden de auto aan de rand van een weiland. Heel attent had iemand daar een picknickbank neergezet, en we verorberden de helft van de frittata. Langswandelende mensen zeiden vriendelijk gedag, in de wei tegenover ons graasden paard en pony, even verderop was een kat op muizenjacht. In de verte zag je de vliegtuigen de landing inzetten, we zaten immers nog steeds vlakbij Schiphol.
Bij De 7 Deugden was het ontzettend druk, en heel gezellig. Tijdens de rondleiding leerde Garmt, de eigenaar/brouwmeester ons hoe hij bier maakt, en voor een luttel bedrag waren de bieren ook te proeven. Het verhaal van Garmt is een absolute successtory: hij is begin dit jaar begonnen met brouwen, inmiddels is zijn bier te koop in verschillende winkels in en rond Amsterdam (en zelfs in Den Haag, ow yeah) en biedt hij aan een aantal mensen zinvol werk. Het is ook een aandoenlijk verhaal: de flesjes bier worden nog bijna handmatig gevuld, de etiketten worden er totaal handmatig opgeplakt.
Inmiddels was de zon aardig aan het zakken, en gingen we met 2 flesjes Spring en Tijm richting auto. De meegebrachte vesten waren hard nodig om ons warm te houden tijdens het eten van de tweede helft frittata. We plukten paardenbloembladeren voor mijn konijnen en kropen welgedaan en tevreden in de auto.
De terugweg moest niet via de A4: ik zocht en vond het kanaal wat van Osdorp naar Nieuw Vennep loopt, en langs dat kanaal reden we terug. Aan de horizon ging de zon in alle kleuren die zelfs Histor niet bedenken kan, onder. Boven de landerijen hingen de witte wieven. Het was een magische avond.
Op een goed moment kruiste de weg de A44, en reden we in het donker Den Haag binnen. De konijnen waren dolblij met de paardebloembladeren, en in de koelkast staan 2 biertjes te wachten totdat ze (bij een preischotel - met tijm- uit de oven) opgedronken zullen worden.
Waar waren we?
http://www.de7deugden.nl/#
http://www.museumvankleef.nl/content/likeuren.php
http://www.wijnhoevedecolonjes.nl/
8.9.11
Tietzat
Enfin. Geheel gewoontegetrouw zit ik dus gisteravond naar Een Vandaag te kijken. Vaste prik tijdens het avondeten. Komt er een item over langvoeden. Kleuters (!!!) aan de tiet. Eetlustbedervend zoiets, serieus.
Dat arme jongetje, nu 5 jaar. Over 7 jaar gaat ie naar de middelbare school. Het moment dat zijn klasgenoten zich gaan realiseren dat hun nieuwe vriendje op zijn 5e nog aan de tiet van moeders lurkte.... Kan iemand voor "Flip" alvast een plekkie bij de psychiater reserveren???
En dan nog wat. Kinderen die lang borstvoeding krijgen zouden gezonder zijn. Het mocht wat, dat argument. Na 14 maanden waren zowel dochter als ik er wel klaar mee, dan heb je toch je best gedaan zou ik zeggen. Het resultaat? Dochter was ziek of onderweg. Dat heeft dus niet geholpen.
Nog een: het is zo goed voor de binding tussen moeder en kind. Uhhh... als die band na een paar weken niet goed is maakt wel of geen borstvoeding ook niet meer uit. En als een kind voor liefde en geborgenheid afhankelijk is van die borstvoeding is er toch ook iets mis.
Al die moeders die meewerkten aan de film vinden het zo vreselijk normaal om lang te voeden. Waarom maken ze er dan zo'n heisa over???
Of vrouwen wel of niet borstvoeding geven moeten ze lekker zelf weten, als iemand zo gek is om dat 5 jaar lang te doen - be my guest, maar nationwide op tv, op primetime? Liever niet!
Dat arme jongetje, nu 5 jaar. Over 7 jaar gaat ie naar de middelbare school. Het moment dat zijn klasgenoten zich gaan realiseren dat hun nieuwe vriendje op zijn 5e nog aan de tiet van moeders lurkte.... Kan iemand voor "Flip" alvast een plekkie bij de psychiater reserveren???
En dan nog wat. Kinderen die lang borstvoeding krijgen zouden gezonder zijn. Het mocht wat, dat argument. Na 14 maanden waren zowel dochter als ik er wel klaar mee, dan heb je toch je best gedaan zou ik zeggen. Het resultaat? Dochter was ziek of onderweg. Dat heeft dus niet geholpen.
Nog een: het is zo goed voor de binding tussen moeder en kind. Uhhh... als die band na een paar weken niet goed is maakt wel of geen borstvoeding ook niet meer uit. En als een kind voor liefde en geborgenheid afhankelijk is van die borstvoeding is er toch ook iets mis.
Al die moeders die meewerkten aan de film vinden het zo vreselijk normaal om lang te voeden. Waarom maken ze er dan zo'n heisa over???
Of vrouwen wel of niet borstvoeding geven moeten ze lekker zelf weten, als iemand zo gek is om dat 5 jaar lang te doen - be my guest, maar nationwide op tv, op primetime? Liever niet!
31.8.11
De zomer van.....
mijn kleine rode autootje!
Mijn kleine rode autootje, mijn overdekte fiets, mijn koekblik (bij autodealers bekend als Fiat Seicento) heeft zich weer van zijn beste kant laten zien deze zomer. Dat zit zo.
Ik roep altijd: die Fiat is een prima stadsauto, maar voor reizen niet geschikt. Nou is dat op zich een houdbaar principe, als je nog een reisauto hebt staan, dan wel kunt huren voor de zomer. Het komt er in de praktijk dus op neer dat ik de nodige kilometers vreet in....juist, dat kleine rode autootje.
Ik heb m geloof ik al sinds 2004, het ding hapert nooit, loopt 1:20, en na een jaar of 5 bleek de achterbank toch geheel wegklapbaar te zijn, wat het gebruiksgemak danig verbeterde.
En wat deden we zoal deze zomer?
Begin juli reed ik met een volgepropt koekblik naar Berlijn. Net even over de Duitse grens pikte ik mijn dochter op, en samen reden we voor de verhuiswagen uit over de Autobahn. Schaterend reden we 150 km/uur, gewoon omdat we wilden proberen hoe hard het arme ding kon, zelfs helemaal volgepakt. Dat viel niet tegen! Claire reed zelf via de voormalige grenspost Helmstedt de stad in, en zonder moeilijkheden bereikten we haar nieuwe huis.
In Berlijn deed de auto nog dagen dienst als aanvoer van bouwmarkt- en boodschappenmeuk. Vervolgens terug naar Nederland, met medeneming van een per trein gearriveerde vriendin, en met achterlating van dochter en haar vriend.
Toen werd het augustus, en reed ik naar Brussel. Daar pikte ik op het vliegveld dochter op, en reden we door naar Calais. De ferry bracht ons naar Engeland, waar het rode autootje 1000 km aan de verkeerde kant van de weg reed, en Claire haar eerste kilometers als linksrijdende chauffeur maakte.
Tussen de Rolls Royces, Bentleys en Ferrari's van autoverkopende neef Richard viel ons kleine monster totaal in het niet, maar hé, mijn autootje is mooi wel het zuinigst van allemaal!
Dochter ging nog een paar dagen mee naar Voorburg, en vervolgens bracht ik haar weer naar Brussel, en vloog ze terug naar Berlijn, naar haar vriend en haar nieuwe huis. Het autootje staat, frisgewassen en uitgezogen en ontdaan van een stuk of 10 lege waterflesjes, alweer een weekje uit te rusten voor de deur.
Want door de week, als ik op de fiets naar het werk ga, is ie werkeloos, om op vrijdagavond weer tot leven te komen.
Mijn kleine rode autootje, mijn overdekte fiets, mijn koekblik (bij autodealers bekend als Fiat Seicento) heeft zich weer van zijn beste kant laten zien deze zomer. Dat zit zo.
Ik roep altijd: die Fiat is een prima stadsauto, maar voor reizen niet geschikt. Nou is dat op zich een houdbaar principe, als je nog een reisauto hebt staan, dan wel kunt huren voor de zomer. Het komt er in de praktijk dus op neer dat ik de nodige kilometers vreet in....juist, dat kleine rode autootje.
Ik heb m geloof ik al sinds 2004, het ding hapert nooit, loopt 1:20, en na een jaar of 5 bleek de achterbank toch geheel wegklapbaar te zijn, wat het gebruiksgemak danig verbeterde.
En wat deden we zoal deze zomer?
Begin juli reed ik met een volgepropt koekblik naar Berlijn. Net even over de Duitse grens pikte ik mijn dochter op, en samen reden we voor de verhuiswagen uit over de Autobahn. Schaterend reden we 150 km/uur, gewoon omdat we wilden proberen hoe hard het arme ding kon, zelfs helemaal volgepakt. Dat viel niet tegen! Claire reed zelf via de voormalige grenspost Helmstedt de stad in, en zonder moeilijkheden bereikten we haar nieuwe huis.
In Berlijn deed de auto nog dagen dienst als aanvoer van bouwmarkt- en boodschappenmeuk. Vervolgens terug naar Nederland, met medeneming van een per trein gearriveerde vriendin, en met achterlating van dochter en haar vriend.
Toen werd het augustus, en reed ik naar Brussel. Daar pikte ik op het vliegveld dochter op, en reden we door naar Calais. De ferry bracht ons naar Engeland, waar het rode autootje 1000 km aan de verkeerde kant van de weg reed, en Claire haar eerste kilometers als linksrijdende chauffeur maakte.
Tussen de Rolls Royces, Bentleys en Ferrari's van autoverkopende neef Richard viel ons kleine monster totaal in het niet, maar hé, mijn autootje is mooi wel het zuinigst van allemaal!
Dochter ging nog een paar dagen mee naar Voorburg, en vervolgens bracht ik haar weer naar Brussel, en vloog ze terug naar Berlijn, naar haar vriend en haar nieuwe huis. Het autootje staat, frisgewassen en uitgezogen en ontdaan van een stuk of 10 lege waterflesjes, alweer een weekje uit te rusten voor de deur.
Want door de week, als ik op de fiets naar het werk ga, is ie werkeloos, om op vrijdagavond weer tot leven te komen.
26.6.11
A hutch is not enough
De Britse organisatie voor konijnenwelzijn (ja, daar is dus een aparte konijnenbeschermingsorganisatie...just sayin') heeft een geweldig filmpje laten maken over konijnenwelzijn.
Hier te bewonderen
Hier te bewonderen
9.6.11
....
Je stuurt iemand 's morgens een sms, en 's avonds heb je nog geen antwoord.
Een vriendin dropt telefonisch een nogal schokkende maar toch niet eens zo heel verrassende mededeling.
Een familielid wat op zich veel te vertellen zou moeten hebben, zit kennelijk iets dwars, hetgeen bijzonder korte telefoongesprekken oplevert. Wel goed voor je telefoonrekening (zo kom ik natuurlijk nooit van die belminuten af).
Ergens in de digitale en telefonische communicatie gaat er de laatste dagen wat fout. En dat ligt nou eens een keer niet aan T-mobile.
Gelukkig is het morgen vrijdag, en mag er in de kroeg live gecommuniceerd worden.
Beter.
8.5.11
Verjaardag
Party girlsTja. Je had erbij moeten zijn, denk ik, om te weten hoe leuk het was. Je verjaardag vieren in je stamkroeg. Met oude vrienden die langskwamen, de vaste inwoners van het café, dochter met haar vriend, een achterbak vol kadootjes, live muziek en veel dansen.
Gelukkig hebben we de foto's nog!
Dancing the night away
Dochter en vriendHet was een avond om nog lang met plezier aan terug te denken, en je te verwonderen over alle liefde en vriendschap waarmee je omringd wordt.
En dit was dus pas mijn 49e verjaardag he.... wat moet dat volgend jaar worden???
Abonneren op:
Berichten (Atom)